Slopen voor de bouw aan de toekomst

Sinds het eind van de jaren ’60 vormde lanceerplaats A en B op het Kennedy Space Center Complex 39 de ruggengraat voor Amerika’s meest belangrijke bemande ruimtevluchten. Vanaf hier vertrokken de Apollo missies, Skylab, Apollo-Soyuz en spaceshuttles. var s1 = new SWFObject(‘players/imagerotator.swf’,’rotator’,’400′,’300′,’7′); s1.addParam(‘allowfullscreen’,’true’); s1.addVariable(‘shownavigation’,’true’); s1.addVariable(‘transition’,’fade’); s1.addVariable(‘rotatetime’,’5′); s1.addVariable(‘shuffle’,’false’); s1.addVariable(‘showicons’,’true’); s1.addVariable(‘overstretch’,’false’); s1.addVariable(‘file’,’xspf/rob-39B-01112010.xml’); s1.addVariable(‘linkfromdisplay’,’false’); s1.addVariable(‘width’,’400′); s1.addVariable(‘height’,’300′); s1.write(‘slideshow’); Foto’s lanceerplaats 39-B (Photo Credits: Rob v. Mackelenbergh / SPACE.Cweb.NL) Het complex bevindt zich op Merritt Island, Florida, net ten noorden van Cape Canaveral. De lanceerplaatsen waren oorspronkelijk gebouwd voor de grote Apollo/Saturn V raketten die de historische bemande reizen naar de maan en terug maakte. In juli 1975 begon daar een samenwerkingsproject Apollo-Soyuz met het voormalige USSR. Later zijn de lanceerplaatsen aangepast om te gebruiken voor de spaceshuttle missies. Beide lanceerplaatsen zijn gebouwd om gebruikt te worden met mobiele lanceerplatforms waarbij de ruimtevaartuigen eerste geassembleerd worden in het Orbiter Processing Facility en Vehicle Assembly Building en daarna met behulp van een groot rupsvoertuig naar de lanceerplaats gebracht worden voor het laatste deel van de lancering. Tijdens het Apollo tijdperk waren ook de lanceertorens mobiel. Voor de spaceshuttles zijn twee permanente lanceertorens gebouwd. Op 12 april 1981 werd de verbouwde lanceerplaats 39-A voor het eerst gebruikt voor de lancering van spaceshuttle Columbia op STS-1 missie. Na 23 lanceringen vanaf lanceerplaats 39-A was in januari 1986 de eerste lancering en gelijk rampzalige lancering van de Challenger vanaf lanceerplaats 39-B. In september 1988 werd lanceerplatform 39-B opnieuw in gebruik genomen gevolgd door lanceerplaats 39-A in januari 1990. Beide achthoekige lanceerplaatsen zijn gelijk in vorm en functies. Elke lanceerplaats heeft een oppervlakte 650 vierkante meter. De lancering vind plaats vanaf een betonnen ondergrond van 120 bij 125 meter in het midden van de lanceerplaats. De lanceertorens van lanceerplaats 39-A en 39-B steken respectievelijk 15,5 en 16,8 meter boven zeeniveau uit. Nu het spaceshuttle programma aan haar einde loopt met nog twee (er wordt nog overlegd over een derde) vluchten zijn de lanceerplaatsen binnenkort overbodig begonnen. Lanceerplaats 39-B is inmiddels al gesloten en wordt gesloopt om plaats te gaan maken voor de nieuwe generatie raketten, de Ares, die in de nabije toekomst vanaf lanceerplaats 39 gelanceerd zou worden. Hierboven zie je de foto’s die onze reporter Rob v. Mackelenbergh heeft gemaakt van lanceerplaats 39-B. Meer informatie: NASA

Tags:  , ,

Leave a Reply