Ruimtevaart en Technologie

we houden je op de hoogte

De landingsprocedure voor spaceshuttle

Net als bij de lancering is de landingsprocedure ook in fases opgedeeld. Als het tijd is om terug te keren naar de Aarde, zal de spaceshuttle met haar staartvleugel naar voren worden gedraaid om zich voor te bereiden op het op ontsteken van de motoren van het besturingssysteem. Tijd Voor Ontsteken (TIG) gebeurt meestal een uur voor de landing. De motoren zullen drie tot vier minuten aanblijven waardoor de spaceshuttle langzaam genoeg gaat om af te dalen. TIG-4 uur Bemanningsleden beginnen met de voorbereidingen voor de landing. De computers van de spaceshuttle worden geprogrammeerd voor de terugkeer in de dampkring en zal het hydrolyse systeem, dat de flappen bestuurt, de rem en de vleugelflappen instellen. TIG-3 uur De vrachtdeuren zullen gesloten worden. Missie Control geeft de commandant een ‘go’ voor Ops 3, het gedeelte van spaceshuttle’s vluchtcontrole software dat zorgt voor het afdalen en landing. TIG-2 uur Te beginnen met de commandant en piloot, zullen de bemanningsleden hun oranjes lanceer- en landingspakken aantrekken en plaatsnemen in hun stoel. TIG-1 uur Missie Control geeft een ‘go’ voor het ontsteken van de afremraketten. DEORBIT BURN De spaceshuttle en bemanning zijn officieel op weg naar huis. Tijdens het afdalen en de landing wordt het ruimtevaartuig niet aangedreven door motoren. In plaats daarvan zweeft het als een ultramodern zweefvliegtuig, dat eerst de stuurmotoren kan gebruiken en daarna slechts bestuurd kan worden door de luchtstroom rond de spaceshuttle. Landing-30 minuten Grofweg een half uur na het ontsteken van de remraketten zal de spaceshuttle het effect van de atmosfeer ondervinden. Dit punt, dat Entry Interface wordt genoemd, is op een hoogte van ongeveer 130 kilometer en meer dan 8000 km verwijdert van de landingsplaats. In het begin van de terugkeer in de atmosfeer zal de spaceshuttle door de achterste motoren bestuurt worden die onderdeel van het besturing controle systeem zijn. Maar tijdens het afdalen vliegt het vaartuig steeds minder als een ruimtevaartuig en meer als een vliegtuig. De flappen — de vleugelflappen en roer — worden steeds actievere naarmate de luchtdruk toeneemt. Zodra de luchtdruk hoog genoeg is worden de stuurmotoren automatisch uitgeschakeld. Om de overtollige energie kwijt te raken maakt de spaceshuttle een serie van vier scherpe bochten en het bijna 80 graden overhelt van de ene naar de andere kant om zo snelheid te verliezen. Deze serie van bochten brengt de spaceshuttle naar de landingsbaan als in de vorm van de letter ‘S’. Als de spaceshuttle door de atmosfeer scheert met een snelheid hoger dan het geluid dan klinkt er een sonic boom, of eigenlijk twee klappen op minder dan een seconden na elkaar, die in grote delen van Florida gehoord kan worden, afhankelijk van de baan voor de landing. Landing-5 minuten De snelheid van de spaceshuttle ligt net onder de geluidssnelheid als het op ongeveer 40 kilometer van de landingsbaan is. Als de spaceshuttle het Shuttle Landing Facility (SLF) nadert zal de commandant het roer overnemen om op één van de twee landingsbanen op het SLF te landen. Als de shuttle de landingsbaan nadert begin de shuttle met een steile afdaling waarbij de neus onder een hoek van wel 19 graden kan komen te staan ten opzichte van de horizon. Dit is zevenmaal steiler dan een gewoon verkeersvliegtuig. Tijdens de uiteindelijke landing zal de spaceshuttle 20-maal sneller gaan dan een verkeersvliegtuig voordat het tot stilstand komt. Op een hoogte van minder als 600 meter boven de grond zal de commandant de neus optrekken en afremmen voor de landing. Landing-15 seconden Het landingsgestel wordt uitgeklapt en gezekerd. Landing! Het hoofdlandingsgestel van de shuttle komt met 345 tot 365 km/h op de grond gevolgd door het neuswiel. De remparachute wordt ontvouwen en de spaceshuttle komt tot stilstand.

Leave a Reply